Hayallerimin ötesinde rüya gibi bir geziydi. Yıllardır hayalini kuruyordum ama son 6 aydır nedense gerçekleşemeyecek diye her şeyi erteliyordum. 3 ay öncesinde bileti alırken dahi “değiştirilebilir” bir bilet almak için yolumu 15 saat uzatmayı bile göze aldım. 36 günlük Güney Amerika + 9 günlük Londra macerasından sonra şimdi evdeyim. Her şeye şükür ve mutlulukla. Bu yazıda El Chalten’deki 3 günlük yürüyüşde yaşadıklarımı ve El Chalten yürüyüş rotaları ile ilgili notlarımı bulacaksınız.
Gün 1 – Laguna Torre
Patagonya yolculuğumun ilk önemli bölümü Arjantin topraklarındaydı. Kamp yüküyle dağların eteklerinde yapacağım 3 günlük yürüyüşün (benim için) ne kadar zorlu geçeceğini kestiremediğim için inanılmaz bir endişe içindeydim. Okuyordum, soruyordum, rezervasyonları yapmaya çalışıyordum ama yine de zorluğu gözümde tartamıyordum bir türlü. Daha önce kamp yüküyle yürüyüşler yapmıştım ama onlar Türkiye’de ve grupla yaptığım yürüyüşlerdi.
El Chalten’e vardığımda ön hazırlıklar için rota ile ilgili artık direk birinci ağızdan bilgi almaya, çantamı ayarlamaya, alışverişimi yapmaya başladım. Çanta gerçekten gözümü korkutuyor. Minimum şeyler almalıydım ki, patikaları rahatça aşabilmeliydim. Makine ve lensin + 3 kilo geldiğini bir yana koyup çadır, mat, uyku tulumu, en az yedekli kıyafet ve yemek ihtiyacını ayarlamalıydım. Yanımdaki ince bir kitabı bile koymamama rağmen çanta 12-13 kilo civarında geliyor.
Sabah 7’de kalktım ve 8’de kasabanın içerisindeki başlangıç noktasından yola çıktım. 3 günlük rotanın Laguna Torre ayağıyla yürümeye başlayacağım. Haritaya göre 10 kilometrelik yol, 3 saatte yürünüyor. İlk 1,5 saat çıkışla geçecek ve sonra düzelen yol beni Agostini Kamp Alanı’na ve Torres Gölü’ne ulaştıracak.
İlk bir saat zorlanarak yürüdüm, kemiklerime bastıran çantanın ağırlığı yolu bitirebileceğim endişesinden daha hafifti açıkçası. Yanımda neredeyse koşarak geçen günü birlikçi yürüyüşler üzerimde daha da büyük bir baskı yaratıyor. 1 saat sonra zirvelerin o ilk görüntüsü moralimi biraz düzeltti ama o ana kadar gösterdiğim performans beni hala rahatlatmıyor. Sürekli telkinler ve dualarla ilerliyorum.
Gözlerim kamp tabelasını arıyor
2 kilometreyi 1 saatte yürümüştüm ve bundan yola çıkarak 10 kilometreyi 5 saatte yürüyebilme ihtimali içimi biraz rahatlattı ama hala o beklediğim düzlüklere gelemedim. Bir yandan manzara güzelleşiyor, bir yandan da rast geldiğim insanlarla bir iki laf etmek bana iyi geliyor. Verdiğim birkaç fotoğraf molasından sonra bu işi başarabileceğime olan ümidim artırıyor.
Gözüm sürekli kamp alanına ait tabelayı arıyor ama görmek için 3 saat geçmesi gerekiyormuş. 3,5 saat sonra gördüğüm Agostini Kamp tabelası beni öyle rahatlatıyor ki anlatamam.
Kamp alanı ağaçların arasında. İçerisinde bir görevli çadırı ve iki tuvalet var, başka da bir şey yok. Görevliye gidip kaydımı yaptırıyorum. Seçtiğim boş bir alana çadırımı kurduktan sonra hemen biraz ilerideki göle gidiyorum. Göl kıyısı insanlarla dolu. Dinlenenler, yemek yiyenler ve fotoğraf çekenler arasında bende yerimi alıp biraz yorgunluk atmaya çalışıyorum.
Nasıl bir rahatlama anlatamam, o gazla “şurası” diye gördüğüm Maestri Manzara Noktası’na da çıkmaya başlıyorum ama o bile tek yön 1 saat sürüyor. Çıktıkça manzara inanılmaz güzelleşiyor, kafamın üzerinde uçan kuşlar da bu ana daha da güzellik katıyor.
Yemekte makarna ve ton balığı var
Dikkatlice inip kampta ilk yemeğimi yapmaya başlıyorum. Eriyen kar sularıyla bulanıklaşan nehrin suyuyla ton balıklı makarnamı yapıp içmek için yedek su kaynatıyorum. Kamp alanında 9-10 çadır var ama herkes birbirinden uzak. 3 gün boyunca elektrik de telefon sinyali de olmayacak… Doğanın içerinde inanılmaz bir sessizlik hâkim. Sürekli bir şeylerle uğraşmaya o kadar alışmışız ki, bu boşluğu alışmak zor geliyor. Zaten problemli olan uykum geç kararan hava nedeniyle bir türlü gelmiyor, şarjlarım biter diye telefona ya da fotoğraf makinesine bile bakamıyorum. Sadece kendime 10 dakikalık oyun hakkı veriyorum ama tasarruflu davranıp 10 dakika dolmadan elimden bırakıyorum telefonu.
Geride bıraktığım ince kitabımı nasıl arıyorum ve yanıma almadığım için öyle kızıyorum ki kendime. Elimde bakacak tek bir harita var, kafa lambası ışığında üzerindeki her detayı ezberliyorum. Uyumuşum ama gece 3 gibi rüzgârın sesiyle uyanıyorum. İnanılmaz şiddetli bir uğultu var. Daha önce yaşadığım korkunç bir çadır deneyiminden dolayı biraz endişeliyim ama ağaçların arasında olduğumuzdan çadır neredeyse hiç sallanmıyor. Birkaç saat sonraysa yağmur başlıyor.
Yürüyebildiğimi gördüğüm için akşam moralim çok iyiydi… Ama dinmeyen yağmur yeni günün de kolay geçmeyeceğinin habercisiydi sanırım.
Gün 2 – Madre e Hija
Patagonya yolculuğumun zor olacağını biliyordum ama yaşadıklarımın içimde bu kadar derin izler bırakacağını tahmin etmemiştim. Bu yolculuğa özellikle tek başıma çıkmak istedim; biraz kendimi denemek, biraz da doğayla baş başa kalıp onun ritmine uyum sağlayıp sağlayamayacağımı görmek istiyordum. Çünkü, bazen mesele güçlü olmak değil, kendini olayların akışına bırakabilmeyi ve doğanın kurallarını kabul edebilmeyi öğrenmek. Doğa kendi bildiğini yaptı… Ben de ona ayak uydurdum. Ve şimdi dönüp baktığımda, bu yolculuktan beklediğimden çok daha fazlasını kazanarak çıktığımı bilmek beni fazlasıyla mutlu ediyor.
Yürüyüşün ilk günü beklediğimden iyi geçmişti ama akşam bulutlanan gökyüzü henüz son sözün söylenmediğini anlatmak istiyordu sanki. Ve gecenin aşırı rüzgarla başlayan sürprizi, sabaha karşı yağmura dönüşmüştü.
Sabah olduğunda yağmur devam ediyordu ve ne kadar süreceğini bilemiyordum. Yürümem gereken 12-13 kilometrelik başka zorlu bir yolum ve Poincenot Kamp Alanı’na yaptığım bir rezervasyonum vardı. Yağmur altında toplanmaya karar verip yine yağmurda yürümeye başladım. Yağmur yüzünden patika bomboş, bir saat sonra yağmur yavaşladı ama 2 saat sürecek zorlu bir çıkış da başladı.
Patika düzeldiğinde artık yağmur tamamen durmuş, ormandan çıktığım andaysa mavi bir gökyüzü beni karşılıyor. Sadece gökyüzü değil ortalık kelebekler, helikopter böcekleri ve minik kurbağalar ile anlam veremediğim bir şekilde ve hızla canlanmıştı.
Yağmurda tek başıma
Bundan sonra harika bir rotaya girdim. “Madre e Hija – Anne ve Kızı” isimleriyle anılan iki göl boyunca uzanan patikada yürüyorum ve artık birkaç insan da görmeye başlıyorum. Harika bir manzara var ve o sırada zirvelerle de ilk kez karşılaşıyorum. Onların eşliğinde kamp alanı okuna kadar ilerliyorum. Kampın girişi öyle güzel ki… Ahşap patika üzerinde yürürken o zorlu günü sıkıntısız tamamlayabildiğim için inanılmaz mutlu hissediyorum.
Kamp alanına varıp görevlilerin olduğu çadırda kaydımı yaptırıyorum. Önce sabah ıslak toparladığım her şeyi kurutmaya başlıyorum. Öyle rüzgar var ki, çadır hemen kurudu, diğerleri de kururken ben çadırı kurup biraz dinlenmek için içine girdim.
Tekrar dışarı çıktığımda aslında iki seçeneğim vardı, orada kalıp iyice dinlenmek ve etrafı keşfetmek ya da bölgenin en güzel manzarası için Laguna de los Tres’e çıkmak. Oysa, Fitz Roy Dağı’nın eteğindeki bu göle sabah gün doğumunda çıkmak istiyordum. “Sabah yine giderim, ben önce akşamını göreyim” diyerek kararımı veriyorum.
Ama neyle karşılaşacağımı hiç bilmiyormuşum.
Laguna de los Tres’e çıkış
Laguna de los Tres bölgenin en muhteşem manzarasına sahip yerlerden biri. Patagonya’nın sembollerinden Fitz Roy Zirvesi’nin eteklerindeki bu göle çıkmak içinse oldukça zorlu bir yolu aşmak gerekiyor. Zorlu olduğunu biliyordum ama o zamana kadar “zorluk” derecesinin bu kadarı benim arşivimde yokmuş meğerse.
Yürüyüşün ikinci günü sabahı yağmur altında zorlu bir 12,5 kilometrelik yol yapmıştım. Kampta biraz dinlendikten sonra sabah gitmeyi planladığım şu meşhur Lago de los Tres’e yanıma sadece makinemi, su ve atıştırmalıkları alarak yola koyuluyorum.
Aslında 2 kilometrelik bir yol ve haritaya göre bu yolu normal şartlarda 1 saat 15 dakikada aşılabiliyorsun. Önemli konuysa yolda 750 metrelik bir irtifa kazanıyor olman. Hem de bir duvar gibi…
Bu küçük detayları göz ardı etmişim. Yirmi dakika sonra yol aniden dikleşiyor ya, hem de ne dikleşmek. 40 dakika sonra gördüğüm tabelada “bu yol fiziksel performans gerektirir” diye yazıyor. Yolun zorluğu beni öyle sinirlendiriyor ki, bu tabelayı neden yolun başına değil de buraya koyduklarına anlam veremediğimden içimden verip veriştiriyorum.
Ellerim boş dönüyorum
Buraya kadar gelmişim, dönmeyi kendime yediremiyorum. Ayrıca bu kadar zorluktan sonra sabah buraya tekrar çıkamazdım. Daha ne kadar zor olabilir, diyorum. Demez olaydım, bitmeyen yol bir saat sonra bir duvara dönüştü. Sonuçta 2 saate yakın bir zamanda yolu bitiriyorum. Yorgunluktan ölmüşüm ama zirveye çıktığımda moralim de düzelmiyor. Tam zirvelerin arkasından parlayan güneş gözlerimi alıyor. Fotoğraf çekmek mümkün değil, elimde sadece yolu tamamlayabilmenin hazzı var.
Hava çok geç karardığından batışını beklemem mümkün değil, beklesem de o karanlıkta bu inişi sağlıklı bir şekilde yapabileceğimden emin değilim. Yine onun dediği oldu, bana sabretmeyi ve azmetmeyi öğretti.
Elinde küçük bir kıvılcım fotoğrafı ile o duvardan aşağı, tüm konsantrasyonum ve dualarla iniyorum. Zirvede kalan son birkaç kişi olduğumuzdan yolda yalnız kalmak istemiyorum. Alman bir çifti kendime hedef seçiyorum, onlardan uzakta kalmamak için elimden geldiğince hızlı hareket etmeye çalışıyorum. Onlara yol verirken bir iki kelime konuşuyoruz ve o sırada beni motive etmekten geri kalmıyorlar. Yol bitmek üzereyken tekrar karşılaştığımızda tebriklerini de iletiyorlar. Yolda olmanın güzelliği de bu, herkes birbirinden selamını da desteğini de esirgemiyor.
Aslında niyetim buraya gün doğumunda çıkmaktı ama dünkü zorluktan sonra o sabah kimse beni buraya tekrar çıkmaya ikna edemezdi. Gece 2’de gün doğumuna gidenlerin ayak seslerine kulaklarımı kapayıp güzel bir uyku çektim.
Üçüncü gün artık her şey biraz daha kolay olacaktı.
Gün 3 – Laguna Capri / El Chalten
Bir önceki akşam Fitz Roy ile randevunuz çok sıcak geçmemişti ama yine de dünya gözüyle kendisini görmekten mutluyum. Nede olsa dünyanın en güzel zirvelerinden biriydi. Dün bana yine bir şeyler öğretti. Bazı şeyleri ne kadar planlarsan planla ya da kontrol etmeye çalış her şeye hazırlıklı olmak mümkün değil. Dünü dünde bırakıp güne keyifle başlıyorum.
Bugünkü parkurumun rahat olduğunu bildiğimden çok da acele etmeden kalkıyorum. Çantamdaki son malzemeleri eritmenin hafifliğiyle bir ağaç kütüğü üzerinde kahvaltımı yapıyorum.
Yanda çadırını kuran Alman kız benden sıcak su isteyince muhabbete başlıyoruz. Öğretmen olan arkadaşla ücretsiz izinle çıktığı 6 ay sürecek turundan bahsediyoruz. Çok şanslıydım ki, benim bir sonraki rotam olan Torres del Paine ile ilgili bana sıcak sıcak bilgiler veriyor. İnanılmaz rahatlatan bu konuşmadan sonra vedalaşıp çadırımı topluyorum.
Ruhum da çantam da hafifledi
Bugünkü parkurda çıkışlar çok zorlayıcı değil, son bir saat ise neredeyse tamamen iniş. Artık mesafeleri ne kadar zamanda yapabileceğime dair bir fikir de sahibiyim. O yüzden yolumu Laguna Capri’ye çeviriyorum ve orada uzun bir dinlenme molası veriyorum. Hatta çekim denemeleri bile yapıyorum… Tabii ki, onlar deneme aşamasından ileri gidemiyor 😛
Çantam hafiflemişti ama ruhumda da ayrı bir hafifleme vardı. Aylardır planladığım şeylerin gerçekleştiriyor olmak, çantayla yürürken kendime koyduğum engelleri aştığımı görmek bana iyi gelmişti. Uzaktan El Chalten’in ilk görüntülerini gördüğümde yüzüme bir gülümseme yayılıyor.
Bir an önce kaldığım yere gidip yıkanmak, üç günün yorgunluğunu atmak istiyorum. Önce kendimi sonra çamaşırları yıkıyorum. Sonra da kitap okurken onları bankın üstünde kurutmaya çalışıyorum. Neyse ki, Patagonya‘nın meşhur rüzgârı bu sefer işime yarıyor ve bir-iki saatte her şey kuruyor.
Dedim ya, mutluyum, kendime bir de ziyaret çekiyorum. Yarın yine yolculuk var, çantamı yapıyorum ve dinlenme salonunda muhabbet ederken bir Türk’le de karşılaşıyorum.
Bir sonraki rotamı düşündükçe heyecan doruk yapıyor.
El Chalten nerede ve neden bu kadar özel?
1985 yılında kurulan El Chaltén, Arjantin’in en genç yerleşimlerinden biri. Buna rağmen kısa sürede trekking dünyasının önemli merkezlerinden biri haline gelmiş.
Kasabanın en büyük avantajı, yürüyüş rotalarının çoğunun kasabanın içinden başlaması. Yani bir araca ihtiyaç duymadan doğrudan patikalara çıkabiliyorsunuz.
EL CHALTEN YÜRÜYÜŞ ROTALARI VE MESAFELER
Laguna Torre
- Laguna Torre: 9 kilometre – 3 saat – 250 metre irtifa (Hepsi tek yön)
- De Agostini Kamp Alanı: 9 kilometre – 2,45 saat – 250 metre irtifa
- Maestri Manzara Noktası: 11 kilometre – 4 saat – 300 metre irtifa
- Torre View Point: 3 kilometre – 1,15 saat – 250 metre
Fitz Roy
- Fitz Roy Manzara Noktası: 4 kilometre – 1,30 saat – 350 metre irtifa
- Laguna Capri: 4 kilometre – 1,45 saat – 350 metre irtifa
- Poincenot Kamp Alanı: 8 kilometre – 2,45 dakika – 350 metre irtifa
- Laguna de los Tres: 10 kilometre – 4 saat – 750 metre irtifa
- Piedras Blancas Manzara Noktası: 10 kilometre – 3,30 saat – 350 metre irtifa
Madre e Hija (Bağlantı parkuru)
- Madre e Hija: 8 kilometre – 2,30 saat – 100 metre irtifa
Chorrillo del Salto (Salto Şelalesi)
- Şelale: 3 kilometre – 40 dakika – İrtifa yok
Los Condores Manzara Noktası
- Los Condores: 1 kilometre – 45 dakika – 100 metre irtifa
Las Aguilas Manzara Noktası
- Las Aguilas: 2 kilometre – 1 saat – 100 metre irtifa
Loma del Pliegue Tumbado
- Loma del Pliegue Tumbado: 10 kilometre – 4 saat – 1000 metre irtifa
Laguna Toro
- Toro Gölü: 16 kilometre – 7 saat – 500 metre irtifa
El Chalten’e gitmeden önce bilmeniz gerekenler
Rüzgâr her şey: Patagonya’da hava çok hızlı değişiyor. Güneşli başlayan bir gün birkaç saat içinde fırtınaya dönüşebiliyor.
Katmanlı giyinmek şart: Yaz ayında bile gidiyor olsanız her türlü hava şartlarına hazırlıklı olmanız çok önemli. Su geçirmez mont, iyi bir sırt çantası ve en önemlisi yürüyüş ayakkabısı.
Kamp alanları: Park içindeki kamp alanlarına mutlaka önceden rezervasyon yapmanız gerekiyor. Özellikle Poincenot ve Agostini kamp alanlarına istediğiniz tarihlere yer bulabilmek için aylar öncesinde yer ayırtmanız gerekiyor. Kamp rezervasyonları direk LOS GLACIARES ULUSAL PARKI‘nın sitesinden yapabilirsiniz. Ayrıca park giriş ücretini de yine online olarak ödeyebilirsiniz.
Bazı sitelerde ödemeler PayPal üzerinden yapılıyor, bazen de kredi kartında problem yaşanabiliyor. Aklınızda olsun herhangi bir konuda sorun yaşadığınızda sitedeki yardım/rezervasyon email’ine sorunu bildirdiğinizde size hızlıca cevap verip mutlaka yardımcı olmaya çalışıyorlar.
Yaz sezonu / Kasım – Mart: Trekking için en uygun bu aylar. Ve bölge dünyanın dört bir yanından gelen insanlarla doluyor.
El Chalten’e nasıl gidilir?
Ben El Chalten’e Santiogo üzerinden geldim. Önce Puerto Natales’e uçtum, oradan da El Calafate’ye otobüsle geçtim. Puerto Natales küçük bir havaalanı olduğundan seferler oldukça sınırlı, o yüzden biletlerinizi önceden almanızda fayda var. Sonrasında El Calafate’den El Chalten’e otobüsle direk geçebileceğiniz gibi benim gibi burada birkaç günlük mola da verebilirsiniz. Ben bu seyahatte birkaç uçuşumu TRIP.COM üzerinden ayarladım. Link üzerinden güncel fiyatları kontrol edebilirsiniz. Ayrıca, rezervasyonlardan biriktirdiğiniz puanlarla sonrasında farklı avantajlardan yararlanmanız mümkün oluyor.
Diğer alternatiflerse Bariloche, Puerto Arenas ya da El Calafate üzerinden gelmek. Bu noktalara Santiago, Ushuaia, Buenos Aires gibi birçok noktadan çok fazla uçuş bulunuyor. Tabii ki, bu noktalardan da El Chalten’e otobüs aktarması yapmanız gerekiyor.
Karayolu ile gitmek isterseniz en yaygın olarak kullanılan otobüs firması BUS SUR. Buradan güncel fiyat ve saat bilgisine buradan ulaşabilirsiniz. Ancak bazen firmaların siteleri o ülkeye ait olmayan kartları kabul etmeyebiliyor. Yüksek sezondan seyahat ettiğimden yer bulmama sorunu yaşamamak için bazen biletlerimi BUSBUD platformu üzerinden aldım. Güzel işleyen bir site ancak hizmet bedelleri yüksek olabiliyor.
Araç kiralamak isterseniz havalimanı veya online platformlardan birini deneyebilirsiniz. Ben özellikle tek kişi değilseniz araç ile gezmeyi esneklik yaratması açısından daha mantıklı buluyorum. Uygun fiyatlı ARAÇ KİRALAMA SEÇENEKLERİ için bu siteye göz atabilirsiniz.
El Chalten nasıl gezilir?
Bölgede en rahatlıkla gezebileceğiniz yerlerden biri El Chalten. Hem bölgeye ulaşım kolay hem de çok küçük olduğu için Chalten içerisinde dolaşmak, yürüyüşlere çıkmak ve aktivite planlamak oldukça kolay. Otelinizin kapısından çıkıp yürüyerek 10-15 dakika sonra bir yürüyüş patikasının başında bulabiliyorsunuz kendinizi. Kasabanın bir başından diğerine yine yürüyerek gitmek de 20 dakikayı geçmiyor.
Ben gezimi tek başıma planladığım için yürüyüşümü, kamp rezervasyonlarımı ve diğer aktivitelerimi kendim organize ettim. Oysaki bir çok insan hiçbir şeyle uğraşmadan organize turlarla gezmeyi seviyor, bunun için de biraz daha fazla para ödemeyi kabul ediyor. El Chalten de bunun için birçok seçenek bulabileceğiniz yerlerden biri. Turlarla TÜM GÜN LAGUNA DE LOS TRES / FITZ ROY gezisi yapabilir, nehirde KAYAKING macerasına katılabilir ya da bunlardan çok farklı olarak bir YEMEK TURU ile bölgenin lezzetlerinin peşinden gidebilirsiniz.
EL CHANTEN YAPABİLECEĞİNİZ TÜM AKTİVİTELER için buraya göz atabilirsiniz.
El Chalten’de nerede kalınır?
Patagonya’nın trekking başkenti sayılan El Chaltén, küçük bir dağ kasabası olduğu için konaklama seçenekleri sınırlı ama oldukça karakteristik. Çoğu tesis doğa yürüyüşüne gelen gezginlere hitap ediyor; sade ama sıcak bir atmosfere sahipler. Los Glaciares National Park içindeki yürüyüş rotalarına yakın konumda oldukları için çoğu yerden patikalara yürüyerek ulaşmak mümkün oluyor.
Tüm EL CHALTEN KONAKLAMA SEÇENEKLERİNİ buradan kontrol edebilirsiniz.
Hosteria El Puma
El Chaltén’in en popüler dağ otellerinden biri. Fitz Roy manzaralı odalarıyla biliniyor. Trekking sonrası dinlenmek için rahat ve sakin bir ortam sunuyor. HOSTERIA EL PUMA‘da rezervasyon bilgilerini buradan kontrol edebilirsiniz.
Chalten Suites Hotel
Chalten Suites Hotel, El Chaltén’in ana caddesi üzerinde yer alan ve kasabanın en konforlu otellerinden biri diyebilirim. Kasaba meydanına ve restoranlara yürüme mesafesinde bulunması sayesinde trekking rotalarına ulaşmak oldukça kolay. Ayrıca bazı odalar çevredeki Fitz Roy silsilesinin manzarasına sahip.
Otel geniş ve konforlu odaları, açık büfe kahvaltısı ve sıcak atmosferiyle özellikle yürüyüş sonrası rahat bir konaklama arayan gezginler için ideal. Tesis bünyesinde restoran ve bar bulunuyor; ayrıca resepsiyon ekibi yürüyüş rotaları ve turlar konusunda misafirlere yardımcı oluyor.
CHALTEN SUITES HOTEL‘de rezervasyon için buradan bilgi alabilirsiniz.
Hotel Lunajuim
Ahşap mimarisi ve sıcak atmosferiyle El Chaltén’in en sevilen dağ pansiyonlarından biri. Odalar sade ama oldukça konforlu. Trekking patikalarına yakın olması en büyük artısı. HOTEL LUNAJUIM‘de uygun fiyatlı rezervasyon için buradan bilgi alabilirsiniz.
Rancho Aparte Hostel
El Chaltén’in doğayla iç içe atmosferini en iyi yansıtan konaklama seçeneklerinden biri. Ahşap ağırlıklı sıcak dekorasyonu ve samimi ortamıyla özellikle yürüyüşçüler ve sırt çantalı gezginler arasında oldukça popüler. Ortak alanları sosyalleşmek için ideal. Ayrıca mutfağı kullanarak kendi yemeğinizi hazırlayabilmeniz ve yürüyüş rotalarına yakın konumu büyük avantaj. Benim de kaldığım hostelin hemen yan tarafında apart otel olan bölümü ve restoranı var. RANCHO APARTE HOSTEL‘de rezervasyon için fiyatları buradan kontrol edebilirsiniz.
Hostel Familia de Campo
El Chaltén’de en yüksek puan alan hostellerden biri. Hem paylaşımlı hem özel oda seçenekleri bulunuyor. Sıcak ve sosyal ortamı, uygun fiyatlarıyla trekking yapan solo gezginler arasında çok popüler. HOSTEL FAMILIA DE CAMPO‘da rezervasyon için buradan bilgi alabilirsiniz.
Nothofagus Bed & Breakfast
Aile işletmesi olan küçük bir guesthouse. Sessiz bir konaklama arayanlar için ideal. NOTHOFAGUS BED&BREAKFAST‘ta rezervasyon için fiyatları buradan kontrol edebilirsiniz.
Arjantin vize istiyor mu?
Harika haber! Arjantin Türk vatandaşlarından 90 güne kadar yapacakları turistik ve ticari seyahatlerden vize istemiyor. Sınır giriş-çıkışlarında hiçbir soru sormuyorlar. Şili’den Arjantin’e, Brezilya’dan Arjantin’e birkaç kez giriş çıkış yaptım ve herhangi bir sorun yaşamadım.
El Chanten güvenli mi?
El Chanten küçük bir dağ kasabası ve nüfusu oldukça az. Gelenlerse yürüyüşe meraklı, sporcu, fotoğrafa meraklısı insanlar. Kendimi bu kadar güvenli hissettiğim yer az olmuştur. Ancak ben, her zaman ve her yerde özellikle geç saatlerde dikkatli olmakta fayda olduğunu düşünüyorum.
DÜNYANIN EN GÜZEL YÜRÜŞ YOLLARINI’nı merak ediyorsanız bu yazı işinize yarayabilir.
Daha çok fotoğraf ve güncel geziler için instagram sayfamı takip etmeyi unutmayın: Figen Kokol
Yorumlar kapandı...